Verlag Pre – miniemen  zaterdag 25 september

Beste ouders, beste afgevaardigde, beste werker, beste chauffeur en beste alles doener.

Dit weekend was ik interim coach, interim trainer…..

Om negen uur (of toch ongeveer) was ik  aanwezig op de terreinen langs de vaart en wie was daar terug al vlijtig bezig : Werner Stofferis.    Wat die “mensch” , dit is nevels,  allemaal doet voor zijn ploeg is NIET te beschrijven.  Werner, ik heb grote bewondering  en nog veel meer respect voor Jou.  Jammer genoeg wordt dit niet steeds beloond, krijgt hij tegenslag na tegenslag te verwerken.  Maar niet opgeven is het enigste wat we kunnen doen en denken : het zal wel eens verbeteren????

De jongens hebben natuurlijk ook nog gevoetbald. De bedoeling zaterdag was van zolang mogelijk de nul te houden en zo weinig mogelijk doelpunten te slikken. In dat opzet zijn we tamelijk geslaagd…..tot aan de rust. 0 – 4.  We hadden zelf een doelpunt of twee kunnen maken, maar Matthias,  indien de schrijfwijze verkeerd is excuses hiervoor, alsook voor de rest van de namen die volgen , zijn benen waren nog niet genoeg los.  Hij heeft zeker een goeie trap, dus volgende maal  sjotten naar dat doel.  En mocht Rohad samen met hem in de spits gestaan hebben , zou de tegenstrever het niet zo gemakkelijk gehad hebben achteraan. Maar Matthis Stofferis was ziek geweest tijdens de week en de papa is strenger dan de mama, dus mocht Rohad het doel verdedigen.  En dit heeft hij ook op een fantastische manier gedaan, maar Je kan ze niet allemaal blijven pakken.

Na de rust hebben we een paar positie wijzigingen gedaan op aanvraag van Kenzo –Keano (de blonde en de zwarte of anders om) en dit was GEEN goed idee.  Als T 1 mocht ik daar eigenlijk  niet aan toe gegeven hebben, maar het zijn jonge gasten en ze willen spelen.

Ik ben er zeker van dat het goed komt met deze groep, maar er zal nog veel moeten gewerkt worden. Op het veld, naast het veld, op de trainingen, alsmaar blijven herhalen wat ze moeten doen in bepaalde spelfases. En wij als trainer, als afgevaardigde, als ouder moeten VOORAL geduld hebben.  Ze moeten nog zoveel leren en wij vergelijken hun wedstrijd met die van knapen – scholieren.

Dus mama’s, papa’s GEDULD!

Uw interim verslaggever Wim

“het regen verslag” van onze Pre- Miniemen 10 -10- 2009-10-12

Wegens “dans- en eetverplichtingen” in het verre Limburg van de verantwoordelijke Werner Stofferis ,  waren we terug op post om onze jongste ploeg te steunen en te helpen…Werner had me de bevallige, maar hese, Caroline toegewezen als administratieve helpster en Steven als hulpcoach. (bedankt….wat zou ik gedaan hebben zonder?)

Misschien naar een eerste overwinning, misschien naar een eerste gelijkspel….

Iedereen was gemotiveerd,  vooral na de 2 super trainingen van deze week gegeven door Peter De Wulf (zeer wel bedankt Peter).  Één tactische training en dan vrijdag nog een veldtraining waarop alles nog eens werd herhaald en uitgevoerd.

Jammer genoeg kregen we afmeldingen en waren we maar met 7 spelers.  Maar opgeven of forfait geven….bestaat niet in Nevele , dus opwarmen maar in de gutsende regen.  En regenen deed het. De jongens waren al drijfnat vooraleer we konden beginnen.  Eventjes schuilen en veranderen van truitje want de tegenstrever , HT Zwijnaarde, speelde ongeveer met dezelfde kleuren.  En lieten ook tamelijk lang op zich wachten zodat de match later op gang werd gefloten door Tim. (speler eerste ploeg SK)

Ons tactisch plannetje, uitgedacht door Peter, viel natuurlijk in het water wegens de afwezigen, maar met een lichte aanpassing hebben we toch lang de 0 kunnen houden.  Zeker door enkele knappe reddingen van Rohad, het puike verdedigend werk van Juul en Laurens.   Ook het middenveld was dit weekend sterk aanwezig.  Uiteindelijk konden we niet van onder de druk en na een knap schot van de tegenstrever mocht Rohad zijn netten uitkuisen.  Na balverlies in het midden en een aanval langs rechts van Zwijnaarde wordt het 0 -2.  Maar onze Jongens zetten door.  Enkele positie wijzigingen,  Matthis De Paepe komt naar achter en  Matthias gaat samen met Kaan in de punt spelen.  Matthias kan verschillende kansen afdwingen, maar de bal blijft regelmatig “plakken” op het natte veld en hij wordt ook eens foutief gestopt.  Uiteindelijk wordt de inspanning beloond en komen we terug  tot  1 – 2. 

Het wordt 2 -3 en de score loopt op naar 2 -4 (ik heb dat deel gemist daar ik eventjes weg moest).  De laatste 10 minuten tikken weg maar bij onze jongens is de batterij leeg, het vat af zoals men zegt.  Fysiek gaan we ten onder en moeten we nog 2 doelpunten slikken. Einduitslag 2 – 6.  Maar voor mij blijf ik die 2 -4 onthouden en eigenlijk mocht het op een bepaald moment 4 – 4 geworden zijn.  We moeten proberen onze kansen nog beter te benutten.

Jongens, ouders, er zit beterschap in!  Als we zo verder kunnen  blijven trainen en uitvoeren wat we leren dan zie ik onze jongen groeien…..dat zag Je zaterdag al.

Het “interim team”